سید شهابالدین مرعشی نجفی (۱۲۷۶-۱۳۶۹ش/۱۳۱۵ - ۱۴۱۱ق) از مراجع تاسی شیعه بعد از آیتالله بروجردی میباشد. مرعشی، از شاگردان عبدالکریم حائری یزدی و آقا ضیاء عراقی بود و نیز از درس سید علی حکم دهنده طباطبایی، سید احمد کربلایی و میرزا جواد ملکی تبریزی استفاده نمود. میل سیاسی وی موافق با آیتالله خمینی بود و این روحیه در بارزترین شاگردانش نیز چشم حسینیه نصرت مشهد میگردد.
مرعشی نجفی، کتابخانهای را در قم احداث کرد که امروزه از نظر تعداد و چگونگی ورژنهای خطی سابق اسلامی، اولیه کتابخانه کشورایران و سومین کتابخانه دنیا اسلام به شمار میرود. وی مکتبهای مرعشیه، شهابیه، مهدیه و مؤمنیه را در قم تأسیس آدرس حسینیه نصرت مشهد کرد.
مفاد دارای اسم و رسم تألیفات مرعشی، تعلیقات احقاق الحق، مشجرات آل الرسول، طبقات النسابین و لبه بر عمدة الطالب میباشد. وی برای تایپ کردن برخی کتابهای خویش به کشورهای مختلفی هجرت کرد و با محققان ادیان متعدد به مذاکره گردهمایی. مرعشی سازه به وصیتش، در کتابخانهاش دفن شد. عمید زنجانی داماد آیت الله مرعشی نجفی رزرو حسینیه نصرت مشهد بود.
معاش
مرعشی از سادات مرعشی میباشد که بعد از سی و سه واسطه به امام سجاد(ع) می رسد. بابا او، سید محمود مرعشی (متولد ۱۲۷۰ق)، و مادرش، نوه سید مهدی حسینی شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد بود.[۱]
سید شهابالدین، در ۲۰ صفر سال ۱۳۱۵ق. (۱۲۷۶ خورشیدی) در نجف دیده به جهان گشود. [۲] او در ۸ جمادیالاول ۱۳۴۵ق با یکی دختر عموهای خویش به اسم گوهرتاج وصلت کرد و از وی صاحب و مالک دختری شد ولی این معاش مشترک دوام نیافته به طلاق انجامید. همسر دوماش دختر سید عباس دانا مبرقعی رضوی قمی (متوفی ۱۳۳۵ ه.ق) بود.[۳]
آیت الله مرعشی نجفی؛ در حالا شرکت کردن در جاری ساختن شغل های منزل
همسرداری
همسر آیت الله مرعشی نجفی: برهه زمانی شصت سال با آیتالله مرعشی معاش کردم و دراین مقطع هیچگاه نسبت به اینجانب با تحکّم صحبت نکرد و رفتاری تند و خشونتآمیز با اینجانب نداشت و با عصبانیت سخن و خلق و خوی نکرد. تا آنفرصت که خویش کار کشته به جنبش و جاری ساختن کاری بود اذن نمیاعطا کرد دیگر اعضای خانواده برایش کاری جاری ساختن دهند حتی وقتی که تشنه میشد خویش بلند میشد و به آشپزخانه میرفت و آب میآشامید و این تقاضا را با اینجانب بین نمیگذاشت. غیر از این که همسری کریم ومهربان و دوست داشتنی بود، همانند مونسی صمیمی با اینجانب همیاری دلسوزانه داشت و در شغل های خانه امدادام میکرد. اکثری از وقت ها در کارها آشپزخانه از قبیل طبخ خوراک، نظافت کردن سبزی، نظافت کردن ظروف و وسایل و نیز شستن میوهها به اینجانب یاری میکرد.
گلی زواره، جامع فضل و ادب و فضیلت، ص۲۶.
مرعشی نجفی چهار پسر و چهار دختر داراست؛ سید محمود (متولد ۱۳۲۰ ش)، سید محمدکاظم (متولد ۱۳۲۲ ش)، سید محمد جواد (متولد۱۳۲۶ ش) و سید امیرحسین، پسرانش و عباسعلی عمید زنجانی، علی فاضل لنکرانی (اخوی تبارک فاضل لنکرانی)، سید عباس موسوی حرمی و سید خلیل میری تهرانی دامادهایش میباشند.[۴] آورده شده مرعشی گاهی شبها با نقل داستانی، بیان خاطرات خودش و یا این که تفصیل کنارههایی از معاش بزرگان و در غایت هم بیان کردن یک قصه، فرزندان را فراهم خواب میکرد.[۵]
تحصیلات
آیت الله مرعشی در جوانی
سیدشهابالدین به دست پدرش در مقبره امام علی(ع) خرقه روحانیت پوشید.[۶] او پیش جده پدریاش شمس اشرف بیگم، قرآن مجید و ادبیات عرب را تا کتاب مغنی اللبیب یادگرفت.[۷] همینطور نزد پدرش مقدمات بعضی علم ها را فراگرفت. بعد از آن، پدرش اورا برای آموزش علم ها ریاضی، هندسه، جغرافیا و... به مدرسه های تازه ارسال کرد. شهابالدین بعداز ۵ سال با درجه نخستین چیره به دریافت مدرکطومار خوب آن فرصت شد. وی بعد از اتمام زمان، بعضی علم ها تازه را پیش اساتید سری خاطر گرفت، به طب علاقمند شد و برخی کتابهای طبی را پیش پدرش و برخی را پیش میرزا محمد علی دارای اسم و رسم به مؤید الاطبا آموخت. او در شانزده سالگی به تعبیر علاقمند شد و کوششاش را صرف یادگیری علم ها فقهی کرد.[۸] وی بعد از علم آموزی علم ها متفاوت در نجف به کشورایران آمد و در ری، مشهد، اصفهان و قم هم از اساتید دیگری سود گرفت.
سید شهابالدین مرعشی نجفی (۱۲۷۶-۱۳۶۹ش/۱۳۱۵ - ۱۴۱۱ق) از مراجع تاسی شیعه بعد از آیتالله بروجردی میباشد. مرعشی، از شاگردان عبدالکریم حائری یزدی و آقا ضیاء عراقی بود و نیز از درس سید علی حکم دهنده طباطبایی، سید احمد کربلایی و میرزا جواد ملکی تبریزی استفاده نمود. میل سیاسی وی موافق با آیتالله خمینی بود و این روحیه در بارزترین شاگردانش نیز چشم حسینیه نصرت مشهد میگردد.
مرعشی نجفی، کتابخانهای را در قم احداث کرد که امروزه از نظر تعداد و چگونگی ورژنهای خطی سابق اسلامی، اولیه کتابخانه کشورایران و سومین کتابخانه دنیا اسلام به شمار میرود. وی مکتبهای مرعشیه، شهابیه، مهدیه و مؤمنیه را در قم تأسیس آدرس حسینیه نصرت مشهد کرد.
مفاد دارای اسم و رسم تألیفات مرعشی، تعلیقات احقاق الحق، مشجرات آل الرسول، طبقات النسابین و لبه بر عمدة الطالب میباشد. وی برای تایپ کردن برخی کتابهای خویش به کشورهای مختلفی هجرت کرد و با محققان ادیان متعدد به مذاکره گردهمایی. مرعشی سازه به وصیتش، در کتابخانهاش دفن شد. عمید زنجانی داماد آیت الله مرعشی نجفی رزرو حسینیه نصرت مشهد بود.
معاش
مرعشی از سادات مرعشی میباشد که بعد از سی و سه واسطه به امام سجاد(ع) می رسد. بابا او، سید محمود مرعشی (متولد ۱۲۷۰ق)، و مادرش، نوه سید مهدی حسینی شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد بود.[۱]
سید شهابالدین، در ۲۰ صفر سال ۱۳۱۵ق. (۱۲۷۶ خورشیدی) در نجف دیده به جهان گشود. [۲] او در ۸ جمادیالاول ۱۳۴۵ق با یکی دختر عموهای خویش به اسم گوهرتاج وصلت کرد و از وی صاحب و مالک دختری شد ولی این معاش مشترک دوام نیافته به طلاق انجامید. همسر دوماش دختر سید عباس دانا مبرقعی رضوی قمی (متوفی ۱۳۳۵ ه.ق) بود.[۳]
آیت الله مرعشی نجفی؛ در حالا شرکت کردن در جاری ساختن شغل های منزل
همسرداری
همسر آیت الله مرعشی نجفی: برهه زمانی شصت سال با آیتالله مرعشی معاش کردم و دراین مقطع هیچگاه نسبت به اینجانب با تحکّم صحبت نکرد و رفتاری تند و خشونتآمیز با اینجانب نداشت و با عصبانیت سخن و خلق و خوی نکرد. تا آنفرصت که خویش کار کشته به جنبش و جاری ساختن کاری بود اذن نمیاعطا کرد دیگر اعضای خانواده برایش کاری جاری ساختن دهند حتی وقتی که تشنه میشد خویش بلند میشد و به آشپزخانه میرفت و آب میآشامید و این تقاضا را با اینجانب بین نمیگذاشت. غیر از این که همسری کریم ومهربان و دوست داشتنی بود، همانند مونسی صمیمی با اینجانب همیاری دلسوزانه داشت و در شغل های خانه امدادام میکرد. اکثری از وقت ها در کارها آشپزخانه از قبیل طبخ خوراک، نظافت کردن سبزی، نظافت کردن ظروف و وسایل و نیز شستن میوهها به اینجانب یاری میکرد.
گلی زواره، جامع فضل و ادب و فضیلت، ص۲۶.
مرعشی نجفی چهار پسر و چهار دختر داراست؛ سید محمود (متولد ۱۳۲۰ ش)، سید محمدکاظم (متولد ۱۳۲۲ ش)، سید محمد جواد (متولد۱۳۲۶ ش) و سید امیرحسین، پسرانش و عباسعلی عمید زنجانی، علی فاضل لنکرانی (اخوی تبارک فاضل لنکرانی)، سید عباس موسوی حرمی و سید خلیل میری تهرانی دامادهایش میباشند.[۴] آورده شده مرعشی گاهی شبها با نقل داستانی، بیان خاطرات خودش و یا این که تفصیل کنارههایی از معاش بزرگان و در غایت هم بیان کردن یک قصه، فرزندان را فراهم خواب میکرد.[۵]
تحصیلات
آیت الله مرعشی در جوانی
سیدشهابالدین به دست پدرش در مقبره امام علی(ع) خرقه روحانیت پوشید.[۶] او پیش جده پدریاش شمس اشرف بیگم، قرآن مجید و ادبیات عرب را تا کتاب مغنی اللبیب یادگرفت.[۷] همینطور نزد پدرش مقدمات بعضی علم ها را فراگرفت. بعد از آن، پدرش اورا برای آموزش علم ها ریاضی، هندسه، جغرافیا و... به مدرسه های تازه ارسال کرد. شهابالدین بعداز ۵ سال با درجه نخستین چیره به دریافت مدرکطومار خوب آن فرصت شد. وی بعد از اتمام زمان، بعضی علم ها تازه را پیش اساتید سری خاطر گرفت، به طب علاقمند شد و برخی کتابهای طبی را پیش پدرش و برخی را پیش میرزا محمد علی دارای اسم و رسم به مؤید الاطبا آموخت. او در شانزده سالگی به تعبیر علاقمند شد و کوششاش را صرف یادگیری علم ها فقهی کرد.[۸] وی بعد از علم آموزی علم ها متفاوت در نجف به کشورایران آمد و در ری، مشهد، اصفهان و قم هم از اساتید دیگری سود گرفت.
مراسمها و آیینهای مذهبی حسینیه نصرت مشهد