بهترین مرجع مسجد نصرت مشهد

مَعاد از اصول آئین اسلام و ادیان الهی و در اصطلاح متکلمان به معنای رجوع روح به جسم بعداز مرگ و معاش مجدد آدم در روز قیامت میباشد. سازه بر این اصل، همگی آدم‌ها در روز قیامت مجدد زنده می شوند، جاری ساختن آنان در پیشگاه الهی معقول می‌شود و به کیفر یا این که محرک درستکاری یا این که بدکاری خویش حسینیه نصرت مشهد می‌رسند.

معاد در آیین اسلام، بعداز توحید، مهمترین اعتقادوباور و ایمان به آن شرط مسلمانی شمرده شد‌ه‌است. در ۱۴۰۰ تا ۲۰۰۰ آیه از قرآن پیرامون معاد و معاش اخروی حرف آورده شده میباشد. اعتقاد و باور به معاد را ادله اجرای عدل و داد، تندرست جامعه، ناامیدنشدن در رنج‌های معاش، رعایت حقوق و دستمزد بقیه افراد و... آدرس حسینیه نصرت مشهد برشمرده‌اند.

مسلمان ها در تایید اصل معاد اختلافی ندارند؛ ولی در کیفیت آن اختلاف‌لحاظ دارا هستند و در این مورد سه بینش ارائه داده‌اند: اکثری از عالمان مسلمان برای مثال فیلسوفان، به معاد جسمانی و روضه خوان براین باوراند، بیشتر متکلمان معاد را صرفا جسمانی دانسته‌اند و معاد روضه خوانِ صِرف را نیز به فیلسوفان مشاء نسبت داده‌اند. ولی ابن‌سینا، والا‌ترین فیلسوف مشائی، معاد جسمانی را از روش شرع رزرو حسینیه نصرت مشهد پذیرفته بود.

هواداران روضه خوان-جسمانی بودن معاد در تبیین تن اخروی، بینش‌های گوناگونی ارائه داده‌اند: برگشت روح به تن دنیوی مادی، رجوع و برگشت روح به تن مثالی، رجوع روح به تن آسمانی برای مثال این بینش‌ها به شمار شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد می‌رود.

فیلسوفان مسلمان برای ثابت یکی از‌بودن بشر مادی و اخروی، به قضیه نفس و تجرد آن متوسل گردیده و نفس را دلیل وحدت و عینیت بشر مادی و اخروی شمرده‌اند.

برای ثابت قابلیت و وقوع معاد به دلایل زیادی استناد شد‌ه‌است. قابلیت معاد را از روش نشانه‌ها قرآن همانند آیاتی که اشاره به مجدد زنده‌شدن زمین و مثال‌هایی از زنده‌شدن بشر‌ها مانند اصحاب کهف و عُزَیْر دارا هستند، ثابت کرده‌اند. برای ثابت بایستگی و وقوع معاد نیز به دلایلی همانند صادق بودن معبود در با خبر کردن از وقوع معاد، وجود تمایل به حیات جاودانگی در فطرت بشر، صفت عدل و داد و حکمت خدا استناد شد‌ه‌است.

با وجود دلایل گوناگون برای قابلیت و امکان و وقوع معاد، بعضی به انکار معاد پرداخته‌اند. جهالت، غفلت از توان الهی، تمایل بی‌بندوباری و عدم مسئولیت را مثلا عامل ها انکار معاد شمرده‌اند. تردید ها گوناگونی همانند شبهه آکل و مأکول، شبهه اعاده معدوم و شبهه در دانش و توان معبود در وقوع معاد از سوی منکران ارائه گردیده و عالمان مسلمان جواب‌های مختلفی به آن ها داده‌اند.

معاد، از باورهای اعتقادی ادیان آسمانی
یقین به معاد و زنده‌شدن بشر در فقید آخرت، از اصول اعتقادی[۱] و جزو مهم‌ترین باورهای همگی ادیان آسمانی[۲] دانسته شد‌ه‌است. در کتاب «ادیان زنده دنیا»، معاش بعد از مرگ جزو اعتقادات و تعالیم کلیه ادیان به عنوان مثال ادیان الهی، هندو، بودا، تائو و شینتو شمرده گردیده‌است.[۳]

به اطمینان عالمان شیعه، معاد بعد از اصل توحید، مهمترین مهم میباشد که پیامبران الهی، عموم را به ایمان به آن فراخوانده‌اند.[۴] ایمان به معاد و معاش اخروی شرط مسلمانی و منکر آن، سوا زمره مسلمان ها شمرده شد‌ه‌است.[۵]

به گفته محمدتقی مصباح یزدی، در قرآن، اعتقاد و باور به معاد هم‌سنگ اطمینان به خداوند دانسته گردیده و در بیشتراز بیست آیه، واژه «الله» و «الیوم الآخر» با هم به فعالیت رفته‌اند.[۶] در دوازده آیه نیز بعداز ایمان به پروردگار، ایمان آپدیت آخرت آمده میباشد.[۷] مصباح یزدی اعتقاد دارد که از اعتنا در نشانه‌ها قرآن، به دست می آید که نصیب عمده‌ای از سخنان پیامبران و گفت و گو و جدل‌های آن‌ها با عموم، درباره معاد بوده تا جایی که می‌اقتدار ذکر کرد پیامبران برای ثابت معاد، بیشتر از ثابت توحید کوشش کرده‌اند؛ چون عموم به دلیل انکار کارها غیبی و رغبت به بی‌بندباری و عدم‌مسئولیت در تایید اصل معاد، سرسختی بیشتری از خویش آرم می‌دادند.[۸]

اورده شده کلمه معاد در آیه ها قرآن، صرفا یک توشه[۹] و آن هم به معنای لغوی (جای رجوع و برگشت) به‌عمل رفته میباشد؛[۱۰] ولی در بیشتراز ۱۴۰۰[۱۱] یا این که دو هزار آیه از قرآن (حدود یک سوم آیه ها قرآن)[۱۲] پیرامون معاد و معاش اخروی صحبت آورده شده میباشد. نشانه‌هاِ مربوط به معاد در یک سری مجموعه گروه‌بندی گردیده که عبارت‌اند از:

نشانه‌ها مرتبط با بایستگی ایمان به آخرت؛[۱۳]
آیاتی که به پیامدهای انکار معاد پرداخته میباشد؛[۱۴]
نشانه‌ها مربوط به نعمت‌های ابدی فردوس؛[۱۵]
آیاتی که پیرامون عذاب‌های جاودانه دوزخ وجهنم میباشد؛ [۱۶]
آیاتی که به ارتباط جاری ساختن نیک و بد با نتیجه ها آن در قیامت اشاره داراست؛
آیه‌ها مرتبط با قابلیت و امکان و لزوم رستاخیز که به سؤالات و شبهه ها منکران جواب داده میباشد.[۱۷]
مسیحیان نیز با بیان رستاخیز عیسی(ع) و مثال‌های تاریخی از زنده‌شدن اشخاص بعداز مرگ،[۱۸] به وقوع معاد براین باوراند.[۱۹] براساس عهدوپیمان عتیق[۲۰] و نو،[۲۱] کلیه عموم بعداز مرگ به «هاویه» یا این که فقید فوت شده ها می روند که دو نصیب دارااست: یک بخش برای اشخاص شرور که محل عذاب میباشد و قسمتی دیگر برای عادلان که پردیس‌ (پردیس) اسم دارااست.[۲۲] در اعتقادنامه رسولان و اعتقادنامه نیقیّه نیز که دو اعتقادنامه جهانی و مقبول کلیه مسیحیان میباشد، اطمینان و ایمان به معاد و رستاخیز مذکور میباشد.[۲۳]

اورده شده در پیمان عتیق (تَنَخ)، کتاب مقدس یهودیان، اطمینان به معاد بیان نشده میباشد؛ البته در کتاب تَلْمُود، کتابی شامل روایات و احکام یهود، بسیار از معاد کلام آورده شده میباشد.[۲۴] احتمال داده‌اند که در تاثیر تحریف عهدوپیمان عتیق، عبارت‌های مرتبط با معاد حذف گردیده است.[۲۵] با این وجود، در یک فقره از پیمان عتیق آمده میباشد: «یَهُوَه می‌می راند و زنده می‌كند، به قبر فرود میاورد و برمی‌خیزاند».[۲۶]

براساس آئین زرتشت نیز روح بعد از مرگ، از بدن مستقل گردیده و باقی می ماند تا در روز رستاخیز برای محاسبه برخیزد.[۲۷] آورده شده پردیس زرتشتیان مانند فردوس تعریف گردیده در اسلام میباشد؛‌ البته در آیین زرتشت، دوزخ و جهنم، آتشین و سوزان وجود ندارد؛ بلکه جایی بسیار سرد، بدون‌نور و وحشتناک میباشد.[۲۸] آن ها به «پل چینوَت» (پل صراط و جداکننده) نیز براین باوراند.[۲۹]

مَعاد از اصول آئین اسلام و ادیان الهی و در اصطلاح متکلمان به معنای رجوع روح به جسم بعداز مرگ و معاش مجدد آدم در روز قیامت میباشد. سازه بر این اصل، همگی آدم‌ها در روز قیامت مجدد زنده می شوند، جاری ساختن آنان در پیشگاه الهی معقول می‌شود و به کیفر یا این که محرک درستکاری یا این که بدکاری خویش حسینیه نصرت مشهد می‌رسند.

معاد در آیین اسلام، بعداز توحید، مهمترین اعتقادوباور و ایمان به آن شرط مسلمانی شمرده شد‌ه‌است. در ۱۴۰۰ تا ۲۰۰۰ آیه از قرآن پیرامون معاد و معاش اخروی حرف آورده شده میباشد. اعتقاد و باور به معاد را ادله اجرای عدل و داد، تندرست جامعه، ناامیدنشدن در رنج‌های معاش، رعایت حقوق و دستمزد بقیه افراد و... آدرس حسینیه نصرت مشهد برشمرده‌اند.

مسلمان ها در تایید اصل معاد اختلافی ندارند؛ ولی در کیفیت آن اختلاف‌لحاظ دارا هستند و در این مورد سه بینش ارائه داده‌اند: اکثری از عالمان مسلمان برای مثال فیلسوفان، به معاد جسمانی و روضه خوان براین باوراند، بیشتر متکلمان معاد را صرفا جسمانی دانسته‌اند و معاد روضه خوانِ صِرف را نیز به فیلسوفان مشاء نسبت داده‌اند. ولی ابن‌سینا، والا‌ترین فیلسوف مشائی، معاد جسمانی را از روش شرع رزرو حسینیه نصرت مشهد پذیرفته بود.

هواداران روضه خوان-جسمانی بودن معاد در تبیین تن اخروی، بینش‌های گوناگونی ارائه داده‌اند: برگشت روح به تن دنیوی مادی، رجوع و برگشت روح به تن مثالی، رجوع روح به تن آسمانی برای مثال این بینش‌ها به شمار شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد می‌رود.

فیلسوفان مسلمان برای ثابت یکی از‌بودن بشر مادی و اخروی، به قضیه نفس و تجرد آن متوسل گردیده و نفس را دلیل وحدت و عینیت بشر مادی و اخروی شمرده‌اند.

برای ثابت قابلیت و وقوع معاد به دلایل زیادی استناد شد‌ه‌است. قابلیت معاد را از روش نشانه‌ها قرآن همانند آیاتی که اشاره به مجدد زنده‌شدن زمین و مثال‌هایی از زنده‌شدن بشر‌ها مانند اصحاب کهف و عُزَیْر دارا هستند، ثابت کرده‌اند. برای ثابت بایستگی و وقوع معاد نیز به دلایلی همانند صادق بودن معبود در با خبر کردن از وقوع معاد، وجود تمایل به حیات جاودانگی در فطرت بشر، صفت عدل و داد و حکمت خدا استناد شد‌ه‌است.

با وجود دلایل گوناگون برای قابلیت و امکان و وقوع معاد، بعضی به انکار معاد پرداخته‌اند. جهالت، غفلت از توان الهی، تمایل بی‌بندوباری و عدم مسئولیت را مثلا عامل ها انکار معاد شمرده‌اند. تردید ها گوناگونی همانند شبهه آکل و مأکول، شبهه اعاده معدوم و شبهه در دانش و توان معبود در وقوع معاد از سوی منکران ارائه گردیده و عالمان مسلمان جواب‌های مختلفی به آن ها داده‌اند.

معاد، از باورهای اعتقادی ادیان آسمانی
یقین به معاد و زنده‌شدن بشر در فقید آخرت، از اصول اعتقادی[۱] و جزو مهم‌ترین باورهای همگی ادیان آسمانی[۲] دانسته شد‌ه‌است. در کتاب «ادیان زنده دنیا»، معاش بعد از مرگ جزو اعتقادات و تعالیم کلیه ادیان به عنوان مثال ادیان الهی، هندو، بودا، تائو و شینتو شمرده گردیده‌است.[۳]

به اطمینان عالمان شیعه، معاد بعد از اصل توحید، مهمترین مهم میباشد که پیامبران الهی، عموم را به ایمان به آن فراخوانده‌اند.[۴] ایمان به معاد و معاش اخروی شرط مسلمانی و منکر آن، سوا زمره مسلمان ها شمرده شد‌ه‌است.[۵]

به گفته محمدتقی مصباح یزدی، در قرآن، اعتقاد و باور به معاد هم‌سنگ اطمینان به خداوند دانسته گردیده و در بیشتراز بیست آیه، واژه «الله» و «الیوم الآخر» با هم به فعالیت رفته‌اند.[۶] در دوازده آیه نیز بعداز ایمان به پروردگار، ایمان آپدیت آخرت آمده میباشد.[۷] مصباح یزدی اعتقاد دارد که از اعتنا در نشانه‌ها قرآن، به دست می آید که نصیب عمده‌ای از سخنان پیامبران و گفت و گو و جدل‌های آن‌ها با عموم، درباره معاد بوده تا جایی که می‌اقتدار ذکر کرد پیامبران برای ثابت معاد، بیشتر از ثابت توحید کوشش کرده‌اند؛ چون عموم به دلیل انکار کارها غیبی و رغبت به بی‌بندباری و عدم‌مسئولیت در تایید اصل معاد، سرسختی بیشتری از خویش آرم می‌دادند.[۸]

اورده شده کلمه معاد در آیه ها قرآن، صرفا یک توشه[۹] و آن هم به معنای لغوی (جای رجوع و برگشت) به‌عمل رفته میباشد؛[۱۰] ولی در بیشتراز ۱۴۰۰[۱۱] یا این که دو هزار آیه از قرآن (حدود یک سوم آیه ها قرآن)[۱۲] پیرامون معاد و معاش اخروی صحبت آورده شده میباشد. نشانه‌هاِ مربوط به معاد در یک سری مجموعه گروه‌بندی گردیده که عبارت‌اند از:

نشانه‌ها مرتبط با بایستگی ایمان به آخرت؛[۱۳]
آیاتی که به پیامدهای انکار معاد پرداخته میباشد؛[۱۴]
نشانه‌ها مربوط به نعمت‌های ابدی فردوس؛[۱۵]
آیاتی که پیرامون عذاب‌های جاودانه دوزخ وجهنم میباشد؛ [۱۶]
آیاتی که به ارتباط جاری ساختن نیک و بد با نتیجه ها آن در قیامت اشاره داراست؛
آیه‌ها مرتبط با قابلیت و امکان و لزوم رستاخیز که به سؤالات و شبهه ها منکران جواب داده میباشد.[۱۷]
مسیحیان نیز با بیان رستاخیز عیسی(ع) و مثال‌های تاریخی از زنده‌شدن اشخاص بعداز مرگ،[۱۸] به وقوع معاد براین باوراند.[۱۹] براساس عهدوپیمان عتیق[۲۰] و نو،[۲۱] کلیه عموم بعداز مرگ به «هاویه» یا این که فقید فوت شده ها می روند که دو نصیب دارااست: یک بخش برای اشخاص شرور که محل عذاب میباشد و قسمتی دیگر برای عادلان که پردیس‌ (پردیس) اسم دارااست.[۲۲] در اعتقادنامه رسولان و اعتقادنامه نیقیّه نیز که دو اعتقادنامه جهانی و مقبول کلیه مسیحیان میباشد، اطمینان و ایمان به معاد و رستاخیز مذکور میباشد.[۲۳]

اورده شده در پیمان عتیق (تَنَخ)، کتاب مقدس یهودیان، اطمینان به معاد بیان نشده میباشد؛ البته در کتاب تَلْمُود، کتابی شامل روایات و احکام یهود، بسیار از معاد کلام آورده شده میباشد.[۲۴] احتمال داده‌اند که در تاثیر تحریف عهدوپیمان عتیق، عبارت‌های مرتبط با معاد حذف گردیده است.[۲۵] با این وجود، در یک فقره از پیمان عتیق آمده میباشد: «یَهُوَه می‌می راند و زنده می‌كند، به قبر فرود میاورد و برمی‌خیزاند».[۲۶]

براساس آئین زرتشت نیز روح بعد از مرگ، از بدن مستقل گردیده و باقی می ماند تا در روز رستاخیز برای محاسبه برخیزد.[۲۷] آورده شده پردیس زرتشتیان مانند فردوس تعریف گردیده در اسلام میباشد؛‌ البته در آیین زرتشت، دوزخ و جهنم، آتشین و سوزان وجود ندارد؛ بلکه جایی بسیار سرد، بدون‌نور و وحشتناک میباشد.[۲۸] آن ها به «پل چینوَت» (پل صراط و جداکننده) نیز براین باوراند.[۲۹]