بهترین مرجع مسجد نصرت مشهد

مخالفت وهابیان با مشروعیت توسل به نبی(ص) و بندگان باتقوا
توسل به فرستاده و بندگان با تقوا به‌این شکل میباشد که از جملهً توسل‌کننده میگوید: «اللهمَّ انّی أتوسلُ إلیک بنبیکَ محمد(ص) اَن تقضی حاجتی؛ خدایا به واسطه پیامبرت محمد(ص) به تو توسل می جویم که حاجتم را حسینیه نصرت مشهد برآورده ساز».[۲۹]

برپایه فتوای دار الإفتاء مصر درباره توسل:
«توسل به انبیاء، اولیاء و بندگان باتقوا پروردگار و تبرک کشف کردن و استمداد از آن‌ها، روا و مستحب میباشد و بر مشروعیت و استحباب آن دلیل‌ای از قرآن، سنت و فعالیت صحابه رسول وجود دارااست. همینطور به عبارتی‌‌طور که توسل به خویش آن ها مشروع میباشد، توسل به منزلت و جایگاه‌شان نیز عملی روا و مشروع میباشد و مخالفت مجموعه اندکی در‌این قضیه فاقد اعتبار آدرس حسینیه نصرت مشهد میباشد.»[۳۰]

به گفته عیسی بن عبدالله حمیری، پژوهشگر مالکی‌مذهب اهل امارات، این عهد توسل از قرن هفتم هجری گزینه مخالفت گروهی از علمای سلفی قرار گرفت و در به عبارتی زمان با ایستادگی عالمان مسلمان و جواب قاطع به منکران این نوع توسل، جنگ از فی مابین رفت؛ اما بعد ها مجدد این پیکار از سوی وهابیون مطرح شد و این نوع توسل، فسخ شمرده شد.[۳۱] برای مثال محمدنسیب رفاعی (درگذشت: ۱۴۱۲ق)، از وهابیان سوری، تقرب به آفریدگار از روش انبیاء و اولیای الهی (مخلوقین) را فسخ اعلام کرده و این فعالیت را شرک و بدعت پنداشته میباشد.[۳۲] رفاعی برای ذکر بدعت‌آمیز بودن این نوع از توسل گفته میباشد که هیچ دلیلی از قرآن و سنت فرستاده(ص) بر مشروعیت رزرو حسینیه نصرت مشهد آن نیست.[۳۳]

عیب گیری نگرش وهابیان از سوی علمای مسلمان
تقی‌الدین سُبکی، فقیه شافعی‌‌مذهب در قرن هشتم قمری، گفته میباشد احادیث پی در پی و فراوانی بر مشروعیت توسل و استغاثه‌یافت کردن به رسول(ص) و بشر‌های باتقوا دلالت دارا‌هستند.[۳۴] علی بن عبدالله سمهودی (درگذشت: ۹۱۱ق)، فقید شافعی‌مذهب اهل مصر، در کتاب «وفاء الوفاء» بر مشروعیت توسل به رسول(ص) و بشر‌های با تقوا، ادعای اجماع نموده است.[۳۵] آنها به بعضا احادیث جانور در متن‌ها روایی دارای اعتبار اهل‌سنت، استناد کرده‌اند.[۳۶] به عنوان مثال برپایه روایتی که در درست بخاری اورده شده قدمت بن خطاب برای طلب باران به عباس بن عبدالمطلب (عموی رسول) توسل شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد جسته میباشد.[۳۷]

احادیث متعددی نیز از امامان شیعه در مشروعیت توسل به رسول و اولیای الهی نقل گردیده است. در بعضی از این احادیث خویش اهل‌بیت(ع) به‌تیتر وسیله برای تقرب به معبود معرفی گردیده‌اند.[۳۸] برای مثال دعای توسل از دعاهایی میباشد که در آن برای طلب حاجت از خدا به چهارده معصوم توسل میگردد.[۳۹]

بدعت‌پنداری توسل به فوت شده ها از سوی ابن‌تیمیه و وهابیان
نوشته‌ی علمیٔ مهم: توسل به مردگان
از دید ابن‌تیمیه حرانی توسل به انبیاء و اولیای الهی بعداز وفاتشان عملی غیرمشروع و بدعت میباشد؛ به گفته وی از صحابه و فقیهان پیشین کسی اینگونه عملی اعمال نداده و دلیلی بر مشروعیت و تایید صلاحیت آن نیست.[۴۰] همینطور محمد بن عبدالوهاب، محور‌گذار فرقه وهابیت[۴۱] و به تبعیت از وی عالمان وهابی توسل به انبیاء و اولیای الهی بعد از وفاتشان را بی دینی و بدعت پنداشته‌اند.[۴۲]

مخالفت وهابیان با مشروعیت توسل به نبی(ص) و بندگان باتقوا
توسل به فرستاده و بندگان با تقوا به‌این شکل میباشد که از جملهً توسل‌کننده میگوید: «اللهمَّ انّی أتوسلُ إلیک بنبیکَ محمد(ص) اَن تقضی حاجتی؛ خدایا به واسطه پیامبرت محمد(ص) به تو توسل می جویم که حاجتم را حسینیه نصرت مشهد برآورده ساز».[۲۹]

برپایه فتوای دار الإفتاء مصر درباره توسل:
«توسل به انبیاء، اولیاء و بندگان باتقوا پروردگار و تبرک کشف کردن و استمداد از آن‌ها، روا و مستحب میباشد و بر مشروعیت و استحباب آن دلیل‌ای از قرآن، سنت و فعالیت صحابه رسول وجود دارااست. همینطور به عبارتی‌‌طور که توسل به خویش آن ها مشروع میباشد، توسل به منزلت و جایگاه‌شان نیز عملی روا و مشروع میباشد و مخالفت مجموعه اندکی در‌این قضیه فاقد اعتبار آدرس حسینیه نصرت مشهد میباشد.»[۳۰]

به گفته عیسی بن عبدالله حمیری، پژوهشگر مالکی‌مذهب اهل امارات، این عهد توسل از قرن هفتم هجری گزینه مخالفت گروهی از علمای سلفی قرار گرفت و در به عبارتی زمان با ایستادگی عالمان مسلمان و جواب قاطع به منکران این نوع توسل، جنگ از فی مابین رفت؛ اما بعد ها مجدد این پیکار از سوی وهابیون مطرح شد و این نوع توسل، فسخ شمرده شد.[۳۱] برای مثال محمدنسیب رفاعی (درگذشت: ۱۴۱۲ق)، از وهابیان سوری، تقرب به آفریدگار از روش انبیاء و اولیای الهی (مخلوقین) را فسخ اعلام کرده و این فعالیت را شرک و بدعت پنداشته میباشد.[۳۲] رفاعی برای ذکر بدعت‌آمیز بودن این نوع از توسل گفته میباشد که هیچ دلیلی از قرآن و سنت فرستاده(ص) بر مشروعیت رزرو حسینیه نصرت مشهد آن نیست.[۳۳]

عیب گیری نگرش وهابیان از سوی علمای مسلمان
تقی‌الدین سُبکی، فقیه شافعی‌‌مذهب در قرن هشتم قمری، گفته میباشد احادیث پی در پی و فراوانی بر مشروعیت توسل و استغاثه‌یافت کردن به رسول(ص) و بشر‌های باتقوا دلالت دارا‌هستند.[۳۴] علی بن عبدالله سمهودی (درگذشت: ۹۱۱ق)، فقید شافعی‌مذهب اهل مصر، در کتاب «وفاء الوفاء» بر مشروعیت توسل به رسول(ص) و بشر‌های با تقوا، ادعای اجماع نموده است.[۳۵] آنها به بعضا احادیث جانور در متن‌ها روایی دارای اعتبار اهل‌سنت، استناد کرده‌اند.[۳۶] به عنوان مثال برپایه روایتی که در درست بخاری اورده شده قدمت بن خطاب برای طلب باران به عباس بن عبدالمطلب (عموی رسول) توسل شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد جسته میباشد.[۳۷]

احادیث متعددی نیز از امامان شیعه در مشروعیت توسل به رسول و اولیای الهی نقل گردیده است. در بعضی از این احادیث خویش اهل‌بیت(ع) به‌تیتر وسیله برای تقرب به معبود معرفی گردیده‌اند.[۳۸] برای مثال دعای توسل از دعاهایی میباشد که در آن برای طلب حاجت از خدا به چهارده معصوم توسل میگردد.[۳۹]

بدعت‌پنداری توسل به فوت شده ها از سوی ابن‌تیمیه و وهابیان
نوشته‌ی علمیٔ مهم: توسل به مردگان
از دید ابن‌تیمیه حرانی توسل به انبیاء و اولیای الهی بعداز وفاتشان عملی غیرمشروع و بدعت میباشد؛ به گفته وی از صحابه و فقیهان پیشین کسی اینگونه عملی اعمال نداده و دلیلی بر مشروعیت و تایید صلاحیت آن نیست.[۴۰] همینطور محمد بن عبدالوهاب، محور‌گذار فرقه وهابیت[۴۱] و به تبعیت از وی عالمان وهابی توسل به انبیاء و اولیای الهی بعد از وفاتشان را بی دینی و بدعت پنداشته‌اند.[۴۲]