۹. تعلیم و یادگرفتن معارف قرآن: مسجد محل خاطر خداست و حافظه معبود مصادیق مختلفی داراست. نماز،نماز جماعت، خواندن قرآن، یادگیری تعلیم مسائل شرعی و معارف قرآن و تعبیر آن. این کارها سنت و مستحب هستند و بر تحقق آن وعده اجر های وافری داده شدهاست. هنگامی درروایات آمده میباشد که:«انما نصبت المساجد للقرآن: بدرستی که مساجد برای قرآن ایجاد شده است.»[71] و نبی پروردگار نیز فرمودند: «آحاد جلوس فی المسجد کنسل الا ثلاثه قراءه مصل وی بیان الله وی سائل عن دانش؛ هر نشستی حسینیه نصرت مشهد در مسجد بیهوده میباشد مگر سه عدد، تلاوت قرآن، یاداوری و بیان پروردگار، سوال از دانش و علم»[72]
اموری که در مسجد مکروه میباشد:
همچنانکه بعضا امور در مسجد سنت و مستحبی میباشد، قداست و حرمت مسجد ایجاب می نماید که آدم از برخی امور در مسجد جلوگیری ورزد. در احادیث یک سلسه امور را در مسجد مکروه دانسته اند که به مهمترین آنان میپردازیم:
۱. خندیدن: منزل خداوند محل انس با وی و نیروی معنوی به چنگ آوردن میباشد، مسجد رفتن سبب ساز تجدید قوای روحی میگردد، زیرا بشر به حافظه معبود می افتد و حافظه معبود یعنی خاطر اقتدار وی، خاطر لطف و عفو وبخشش بی نقطه پايان وی، خاطر نعمت های و نیز عذاب های وی، خاطر حضور دائمی وی در فقید هستی و تحقیق بر اکنون عموم، آیا خندیدن و خنداندن عموم در مسجد تناسبی با این خاطر و اثر ها آن داراست؟ به این جهت میباشد که خندیدن در مسجد امری ناپسند و مکروه است. حضرت نبی (ص) در حدیثی فرمودند: «الضحک فی المسجد ظلمه فی القبر: خندیدن در مسجد موجب ظلمت قبر میگردد»[73]
۲. خوابیدن: مسجد مکان عبادت میباشد خیر استراحتگاه، به ویژه آنکه خوابیدن گاهی تبعات و اثراتی داراست که با شئونات مسجد سازش ندارد؛ بد خوابیدن و اینکه ممکن میباشد آدم بر تاثیر خاب در گیر احتلام و جنابت خواهد شد، با تکریم و احترام مسجد نمی شازد لذا در ماجرا آن را مکروه دانسته و اثرها بدی نیز بر آن مترتب کرده اند.
در حدیثی از رسول اکرم (ص) اورده شده که فرمودند: «اینجانب اسم فی المسجد بغیر بهانه ابتلاء الله بداء لا زوال له؛ کسی که سوای عذر و بهانه در مسجد بخوابد آفریدگار اورا به دردی که معالجه ندارد دچار می سازد.» و در حدیثی دیگر فرمودند: «هر گاه یکیاز شما در مسجد خوابش آمد (چرت زد) اورا از جایی که نشسته به مکان دیگر هدایت فرمائید.»[74]
۹. تعلیم و یادگرفتن معارف قرآن: مسجد محل خاطر خداست و حافظه معبود مصادیق مختلفی داراست. نماز،نماز جماعت، خواندن قرآن، یادگیری تعلیم مسائل شرعی و معارف قرآن و تعبیر آن. این کارها سنت و مستحب هستند و بر تحقق آن وعده اجر های وافری داده شدهاست. هنگامی درروایات آمده میباشد که:«انما نصبت المساجد للقرآن: بدرستی که مساجد برای قرآن ایجاد شده است.»[71] و نبی پروردگار نیز فرمودند: «آحاد جلوس فی المسجد کنسل الا ثلاثه قراءه مصل وی بیان الله وی سائل عن دانش؛ هر نشستی حسینیه نصرت مشهد در مسجد بیهوده میباشد مگر سه عدد، تلاوت قرآن، یاداوری و بیان پروردگار، سوال از دانش و علم»[72]
اموری که در مسجد مکروه میباشد:
همچنانکه بعضا امور در مسجد سنت و مستحبی میباشد، قداست و حرمت مسجد ایجاب می نماید که آدم از برخی امور در مسجد جلوگیری ورزد. در احادیث یک سلسه امور را در مسجد مکروه دانسته اند که به مهمترین آنان میپردازیم:
۱. خندیدن: منزل خداوند محل انس با وی و نیروی معنوی به چنگ آوردن میباشد، مسجد رفتن سبب ساز تجدید قوای روحی میگردد، زیرا بشر به حافظه معبود می افتد و حافظه معبود یعنی خاطر اقتدار وی، خاطر لطف و عفو وبخشش بی نقطه پايان وی، خاطر نعمت های و نیز عذاب های وی، خاطر حضور دائمی وی در فقید هستی و تحقیق بر اکنون عموم، آیا خندیدن و خنداندن عموم در مسجد تناسبی با این خاطر و اثر ها آن داراست؟ به این جهت میباشد که خندیدن در مسجد امری ناپسند و مکروه است. حضرت نبی (ص) در حدیثی فرمودند: «الضحک فی المسجد ظلمه فی القبر: خندیدن در مسجد موجب ظلمت قبر میگردد»[73]
۲. خوابیدن: مسجد مکان عبادت میباشد خیر استراحتگاه، به ویژه آنکه خوابیدن گاهی تبعات و اثراتی داراست که با شئونات مسجد سازش ندارد؛ بد خوابیدن و اینکه ممکن میباشد آدم بر تاثیر خاب در گیر احتلام و جنابت خواهد شد، با تکریم و احترام مسجد نمی شازد لذا در ماجرا آن را مکروه دانسته و اثرها بدی نیز بر آن مترتب کرده اند.
در حدیثی از رسول اکرم (ص) اورده شده که فرمودند: «اینجانب اسم فی المسجد بغیر بهانه ابتلاء الله بداء لا زوال له؛ کسی که سوای عذر و بهانه در مسجد بخوابد آفریدگار اورا به دردی که معالجه ندارد دچار می سازد.» و در حدیثی دیگر فرمودند: «هر گاه یکیاز شما در مسجد خوابش آمد (چرت زد) اورا از جایی که نشسته به مکان دیگر هدایت فرمائید.»[74]
مراسمها و آیینهای مذهبی حسینیه نصرت مشهد