تاریخچه سودهای داودی
تشکیل فرقه عَلیه
در عصرهای آنگاه، سودهای طیبی داودی در گیر ناسازگاری بسیار شدند که عمدتاً از رهبری جامعه و منصب داعی مطلق سرچشمه میگرفت؛ در ۱۰۳۴ق، علی بن ابراهیم مرجعیت بیست و نهمی داعی، یعنی عبدالطیب زکی الدین (۱۰۳۰-۱۰۴۱ق.)، را مردود آشنایی و جانشینی را حق خویش گفت. او با رهروان خویش، از منفعتهای طیبی داودی فرقهای فرعی ایجاد کرد که به اسم خودش به عَلیه معروف شد. مقر داعیان فایدههای عَلیّه در بارودا (بروده) در گجرات باقیمانده میباشد. علیه با منفعتهای داودی تزویج نمیکنند و ادبیات مذهبی خاصی حسینیه نصرت مشهد پدید نیاوردهاند.
اینک، طیب ضیاءالدین بن یوسف نورالدین، تحت عنوان چهل و چهارمی داعی مطلق، رهبری سودهای علیه را به ذمه دارااست.[۱۲]
فرقه فرعی ناگوشیه
دسته کوچکی از فایدهها در ۱۲۰۴، از فرقه علیه جداگانه شدند و به نقطه پایان وصال به دور اسلام را اعلام کردند. آنها همینطور معتقد به برخی از باورهای هندوها بودند، برای مثال حرام بودن گوشتخواری، و ازاین جهت به ناگوشیه پر اسم و رسم شدند. ناگوشیان گیاهخوار، مانند اعضای فرقه مهم علیه، در لبه جامعه سودهای داودی میزیستند و اکنون تعداد یه خردهاز آن ها باقیمانده آدرس حسینیه نصرت مشهد میباشد.[۱۳]
آزار اسماعیلیان هند
در حین اورنگ زیب مغول، او موج بزرگی برای آزار اسماعیلیان هند به خط مشانداخت. فایدههای اسماعیلی، به الحاد تبهکار شدند و مساجد آنها به دست گردانندگان سنی مذهب زمین خورد. مراسم مذهبی و جاری ساختن عبادی آنان، مثلا مراسم سوگواری امام حسین(ع) در ماه محرم و دیدار آن ها از زیارتگاههای متعددشان، تعطیل شد. مراسم معمولی عبادی سودهای داودی و سلیمانی، مانند نمازهای روزمره، ذیل لحاظ مأموران سنی که مساجد فرقه را نیز در مشت گرفته بودند رزرو حسینیه نصرت مشهد قرار گرفت.
محمد عامل الدین رهبر قبلی منفعتهای داوودی
تشییع محمد عامل الدین رهبر گذشته سودهای داوودی
داعیان داودیان از این پس
اسماعیل بدرالدین: در اینگونه قوانینی بود که سی و چهارمین داعی مطلق داودیان، یعنی اسماعیل بدرالدین (۱۰۶۵ ۱۰۸۵)، مقر دعوت فایدههای طیبی داودی را از احمدآباد به استکان نگر منتقل کرد. فقط بعداز مرگ اورنگ زیب در ۱۱۱۸ و زوال فرمانروایی مغولان هند بود که فایدههای اسماعیلی اذن یافتند تا آزادانه به مراسم مذهبی و شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد فعالیت و کار بپردازند.[۱۴]
هبة الله المؤید فی الدین: در زمان داعیگری هبة الله المؤید فی الدین (۱۱۶۸-۱۱۹۳) که به طور همزمان با شروع استیلای انگلیس بر هند بود، نهضت طلاق طلبانهای دیگر در جامعه منفعتهای داودی صورت بخشید. رهبران این نهضتِ ضد داعی اسماعیل بن عبدالرسول المجدوع، مؤلف کتابشناسی دارای شهرت اسماعیلی موسوم به فهرسة الکتب و الرسائل (چاپ علینقی منزوی، طهران ۱۳۴۴ ش) و پسرش هبة الله بودند که نهضت آنها به هبتیه معروف شد. امروزه، دسته کوچکی ازاین فرقه سود هنوز در اوجین باقیاند.[۱۵]
یوسف نجم الدین: چهل و دومی داعی مطلق سودهای داودی، یوسف نجم الدین (۱۲۰۰-۱۲۱۳)، راس دعوت را به سورات منتقل کرد که در آن فرصت پایین استیلای بریتانیا بود و ازاین حیث برای اسماعیلیان محل امنی به شمار میرفت. اخوی و جانشین یوسف نجم الدین، عبدعلی سیف الدین (۱۲۱۳-۱۲۳۲)، مکتب دارای اسم و رسم به «سیفی درس» (جامعة السیفیة) را در سورات برای یاد دادن و تربیت علمای داودی و نیز برای ارائه تعلیمات خوب مذهبی به اعضای جامعه سودهای داودی تأسیس کرد. این مکتب، با شعبهاش که چندی آنگاه در شهر بمبئی بهره برداری شد، همچنان راس تعلیمات فقاهتی به شیوههای سنتی برای فایدههای داودی میباشد.[۱۶]
عبدعلی سیف الدین: در حین عبدعلی سیف الدین، چهل و سومی داعی مطلق داودیان، که بریتانیا بر هندوستان استیلای بی نقص یافت، اذیت و آزار فایدههای اسماعیلی نقطه پايان گرفت، ولی کشمکشهای داخلی و تحزّب که اکثر زمان ها بر رمز جانشینی داعی و مسائل مالی پش میآمد، و نیز زد خورد با دیگر دستههای مسلمان هند و با هندوها همچنان از خصوصیتهای تاریخ آینده سودهای داودی میباشد.[۱۷]
محمد بدرالدین: چهل و ششمی داعی مطلق داودیان، محمد بدرالدین، که واپسین داعی از راجپوتهای گجرات نیز بود، پیش از آنکه به نص جلی، یعنی در خطابی همگانی، جانشین خویش را طبق متد معمول مشخص و معلوم نماید در ۱۲۵۶ درگذشت. این دستور موجب پیدایی مناقشههای تند بر رمز موضوع جانشینی در جامعه فایدههای داودی شد که تا امروز ادامه داشته میباشد.[۱۸]
محمد دلیلالدین: وی رهبر قبل سودهای داوودی بود که در سال ۱۳۹۲ هجری خورشیدی در سن ۱۰۲ سالگی بعداز پنجاه سال رهبری این فرقه درگذشت. مراسم تشییع پیکر این صورت پررنگ هندی در بمبئی برگزار شد که بر تاثیر ازدحام جمعیت ۱۸ نفر از مسلمانها این میهن جان خویش را از دست دادند. پیکر استدلال الدین در حوالی «صیفی محل» به خاک ودیعه شد.[۱۹]
مفضل سیفالدین: فرزند محمد استدلالالدین و رهبری کنونی و پنجاه و سومی داعی مطلقِ سودهای داوودی میباشد.[۲۰]
تاریخچه سودهای داودی
تشکیل فرقه عَلیه
در عصرهای آنگاه، سودهای طیبی داودی در گیر ناسازگاری بسیار شدند که عمدتاً از رهبری جامعه و منصب داعی مطلق سرچشمه میگرفت؛ در ۱۰۳۴ق، علی بن ابراهیم مرجعیت بیست و نهمی داعی، یعنی عبدالطیب زکی الدین (۱۰۳۰-۱۰۴۱ق.)، را مردود آشنایی و جانشینی را حق خویش گفت. او با رهروان خویش، از منفعتهای طیبی داودی فرقهای فرعی ایجاد کرد که به اسم خودش به عَلیه معروف شد. مقر داعیان فایدههای عَلیّه در بارودا (بروده) در گجرات باقیمانده میباشد. علیه با منفعتهای داودی تزویج نمیکنند و ادبیات مذهبی خاصی حسینیه نصرت مشهد پدید نیاوردهاند.
اینک، طیب ضیاءالدین بن یوسف نورالدین، تحت عنوان چهل و چهارمی داعی مطلق، رهبری سودهای علیه را به ذمه دارااست.[۱۲]
فرقه فرعی ناگوشیه
دسته کوچکی از فایدهها در ۱۲۰۴، از فرقه علیه جداگانه شدند و به نقطه پایان وصال به دور اسلام را اعلام کردند. آنها همینطور معتقد به برخی از باورهای هندوها بودند، برای مثال حرام بودن گوشتخواری، و ازاین جهت به ناگوشیه پر اسم و رسم شدند. ناگوشیان گیاهخوار، مانند اعضای فرقه مهم علیه، در لبه جامعه سودهای داودی میزیستند و اکنون تعداد یه خردهاز آن ها باقیمانده آدرس حسینیه نصرت مشهد میباشد.[۱۳]
آزار اسماعیلیان هند
در حین اورنگ زیب مغول، او موج بزرگی برای آزار اسماعیلیان هند به خط مشانداخت. فایدههای اسماعیلی، به الحاد تبهکار شدند و مساجد آنها به دست گردانندگان سنی مذهب زمین خورد. مراسم مذهبی و جاری ساختن عبادی آنان، مثلا مراسم سوگواری امام حسین(ع) در ماه محرم و دیدار آن ها از زیارتگاههای متعددشان، تعطیل شد. مراسم معمولی عبادی سودهای داودی و سلیمانی، مانند نمازهای روزمره، ذیل لحاظ مأموران سنی که مساجد فرقه را نیز در مشت گرفته بودند رزرو حسینیه نصرت مشهد قرار گرفت.
محمد عامل الدین رهبر قبلی منفعتهای داوودی
تشییع محمد عامل الدین رهبر گذشته سودهای داوودی
داعیان داودیان از این پس
اسماعیل بدرالدین: در اینگونه قوانینی بود که سی و چهارمین داعی مطلق داودیان، یعنی اسماعیل بدرالدین (۱۰۶۵ ۱۰۸۵)، مقر دعوت فایدههای طیبی داودی را از احمدآباد به استکان نگر منتقل کرد. فقط بعداز مرگ اورنگ زیب در ۱۱۱۸ و زوال فرمانروایی مغولان هند بود که فایدههای اسماعیلی اذن یافتند تا آزادانه به مراسم مذهبی و شماره تلفن حسینیه نصرت مشهد فعالیت و کار بپردازند.[۱۴]
هبة الله المؤید فی الدین: در زمان داعیگری هبة الله المؤید فی الدین (۱۱۶۸-۱۱۹۳) که به طور همزمان با شروع استیلای انگلیس بر هند بود، نهضت طلاق طلبانهای دیگر در جامعه منفعتهای داودی صورت بخشید. رهبران این نهضتِ ضد داعی اسماعیل بن عبدالرسول المجدوع، مؤلف کتابشناسی دارای شهرت اسماعیلی موسوم به فهرسة الکتب و الرسائل (چاپ علینقی منزوی، طهران ۱۳۴۴ ش) و پسرش هبة الله بودند که نهضت آنها به هبتیه معروف شد. امروزه، دسته کوچکی ازاین فرقه سود هنوز در اوجین باقیاند.[۱۵]
یوسف نجم الدین: چهل و دومی داعی مطلق سودهای داودی، یوسف نجم الدین (۱۲۰۰-۱۲۱۳)، راس دعوت را به سورات منتقل کرد که در آن فرصت پایین استیلای بریتانیا بود و ازاین حیث برای اسماعیلیان محل امنی به شمار میرفت. اخوی و جانشین یوسف نجم الدین، عبدعلی سیف الدین (۱۲۱۳-۱۲۳۲)، مکتب دارای اسم و رسم به «سیفی درس» (جامعة السیفیة) را در سورات برای یاد دادن و تربیت علمای داودی و نیز برای ارائه تعلیمات خوب مذهبی به اعضای جامعه سودهای داودی تأسیس کرد. این مکتب، با شعبهاش که چندی آنگاه در شهر بمبئی بهره برداری شد، همچنان راس تعلیمات فقاهتی به شیوههای سنتی برای فایدههای داودی میباشد.[۱۶]
عبدعلی سیف الدین: در حین عبدعلی سیف الدین، چهل و سومی داعی مطلق داودیان، که بریتانیا بر هندوستان استیلای بی نقص یافت، اذیت و آزار فایدههای اسماعیلی نقطه پايان گرفت، ولی کشمکشهای داخلی و تحزّب که اکثر زمان ها بر رمز جانشینی داعی و مسائل مالی پش میآمد، و نیز زد خورد با دیگر دستههای مسلمان هند و با هندوها همچنان از خصوصیتهای تاریخ آینده سودهای داودی میباشد.[۱۷]
محمد بدرالدین: چهل و ششمی داعی مطلق داودیان، محمد بدرالدین، که واپسین داعی از راجپوتهای گجرات نیز بود، پیش از آنکه به نص جلی، یعنی در خطابی همگانی، جانشین خویش را طبق متد معمول مشخص و معلوم نماید در ۱۲۵۶ درگذشت. این دستور موجب پیدایی مناقشههای تند بر رمز موضوع جانشینی در جامعه فایدههای داودی شد که تا امروز ادامه داشته میباشد.[۱۸]
محمد دلیلالدین: وی رهبر قبل سودهای داوودی بود که در سال ۱۳۹۲ هجری خورشیدی در سن ۱۰۲ سالگی بعداز پنجاه سال رهبری این فرقه درگذشت. مراسم تشییع پیکر این صورت پررنگ هندی در بمبئی برگزار شد که بر تاثیر ازدحام جمعیت ۱۸ نفر از مسلمانها این میهن جان خویش را از دست دادند. پیکر استدلال الدین در حوالی «صیفی محل» به خاک ودیعه شد.[۱۹]
مفضل سیفالدین: فرزند محمد استدلالالدین و رهبری کنونی و پنجاه و سومی داعی مطلقِ سودهای داوودی میباشد.[۲۰]

مراسمها و آیینهای مذهبی حسینیه نصرت مشهد